Het begon allemaal:

in het jaar 2000. Mijn vriendin sleurde mij mee naar een workshop schilderen. Wat ik daar precies ging doen was mij een raadsel. Ik mocht kiezen tussen schilderen met olieverf, acrylverf of aquarel. Omdat ik van transparantie hou was mijn keuze snel gemaakt. Het werd aquarel.

Af en toe een workshop was voor mij niet meer genoeg en daarom startte ik in 2004 met een 7 jarige opleiding tekenen/aquarel aan de Stedelijke Academie voor Plastische Kunsten van Genk.

Wat begon als een hobby is nu een passie.

Erna Vollrath

Inmiddels:

in het jaar 2000. Mijn vriendin sleurde mij mee naar een workshop schilderen. Wat ik daar precies ging doen was mij een raadsel. Ik mocht kiezen tussen schilderen met olieverf, acrylverf of aquarel. Omdat ik van transparantie hou was mijn keuze snel gemaakt. Het werd aquarel.

Mijn inspiratiebron:

zijn citaten van beroemde mensen, titels van films en boeken, een stukje tekst uit een gedicht, subtiele confrontaties met de menselijke kwetsbaarheid, één enkel zinnetje of woord, dagen mij uit om deze te interpreteren op mijn persoonlijke manier en te vertalen naar een artistiek aquarel.

Verschillende thema’s passeerden de revue, waarin de mens uiteindelijk een centrale plaats heeft gekregen.

Van het één:

komt het ander…, af en toe een schilderij in acrylverf of olieverf, een collage, een transformatie van een tekening met een aquarel door middel van digitale grafiek, een beeldhouwwerk… , telkens leuke en nieuwe uitdagingen.

Maar mijn liefde:

gaat nog steeds uit naar het aquarelleren. De transparantie…, - zeker in onze huidige maatschappij - is voor mij toch wel een belangrijk gegeven. Het staat voor openheid en oprechtheid.

Mijn werken zijn steeds:

“met liefde geaquarelleerd”
“met liefde geschilderd”
“met liefde gebeeldhouwd”

Dit naar het citaat van mijn vader:

“Kind, het blijft hetzelfde wat gij doet in uw leven, doe het met liefde, anders laat het zijn”.